اداره مالکیت صنعتی

به مالکیت شخص بر یکی از حقوقی که به منظور اشخاص در عرصه های تجارت و صنعت شناخته شده باشد مالکیت صنعتی گفته می شود. چند نمونه از مالکیت صنعتی حق بر اختراع و حق بر علامت تجاری و ثبت طرح صنعتی می باشد. هر آنچه درباره اداره مالکیت صنعتی باید بدانید را توضیح داده ایم.

فعالیت اداره مالکیت صنعتی

مالکیت صنعتی در بردارنده دو جنبه مادی (مالی) و جنبه غیرمادی (معنوی) می باشد. به مالکیت صنعتی مالکیت معنوی هم گفته می شود زیرا بر جنبه غیرمالی مسلط شده است.

با اطاعت نمودن از قانون و قوانین ویژه کشور ایران و کشورهای جهان حامی مالکیت صنعتی می باشند و از مالکیت صنعتی حمایت می نمایند.

کنوانسیون پاریس که به قرارداد پاریس در سال 1883 معروف می باشد درباره مالکیت صنعتی به تصویب اعضای کنفرانسی که برای تدوین آن در پاریس گرد هم آمده بودند رسید و سپس به تدریج کشورهای دیگر به آن کنوانسیون پیوستند.

دولت ایران بر اساس قانون الحاق به قرارداد پاریس، مصوب اسفند 1337 به این قرارداد پیوست و وزارت خارجه وقت، زمان این الحاق را 24/9/1338 اعلام کرد.

در این کنوانسیون، بعداَ به سال های 1967(1346) و 1979(1358) اصلاحاتی به سبب کنوانسیون های است استحکام به عمل آمد و قانون الحاق دولت ایران به این اصلاحات در سال 1377 به تصویب رسید.

باید شخصی که صاحب مالکیت صنعتی است به منظور حمایت، مالکیت خود را ثبت کند از این رو درباره ثبت و وضع آن مقرراتی تصویب شده است.

قوانین مالکیت صنعتی

در زمینه حقوق مالکیت صنعتی و فکری و فواید عملی آن ها نظرات مختلفی ابراز شده است.

بعضی از جریانات فکری به دلایل پای بندی به اصول خشک و انعطاف ناپذیری،نظیر مکاتب نئو مارکسیستی یا فکر مارکسیستی جدید و همچنین تحت تاثیر دیدگاه بعضی از مکاتب لیبرال نو، یا اصول آزادی جدید با پذیرش حقوق مالکیت صنعتی، به شدت مخالفت دارد. این مخالفت ها، غالباً به سمت وسوی بی اعتباری گواهی نامه های اختراع به عنوان نمونه مالکیت صنعتی هدایت می شود.

ولی در زمینه نام گذاری مبداء محصولات ،مثل آب معدنی ویشی فرانسه یا خرمای بم یا عسل سبلان ایران، چندان مخالفت و انتقاد شدیدی به عمل نیامده است. زیرا نام گذاری مبداء اصلی تولید محصول بیشتر مربوط به خصوصیات یا مرغوبیت محصول جغرافیایی یا محلی و سرزمینی است. کمتر ارتباط به مالکیت صنعتی دارد. لذا نسبت به آن انتقاد جدی وجود ندارد.

در برابر جریان فکری مذکور و مخالفین حقوق مالکیت صنعتی، گروهی دیگر در این زمینه، نظر موافق دارند.

قوانین ثبت آثار مالکیت صنعتی

قانون ثبت علایم و اختراعات مصوب 1310 و آیین نامه اصلاحی اجرای قانون ثبت علایم تجاری و اختراعات مصوب 1337 در کشور ایران در حال حاضر حاکم است.

مسئول ثبت کننده علامت تجاری و اختراع اداره مالکیت صنعتی است و بدین ترتیب برای صاحب علامت تجاری تصدیق ثبت برند و علامت تجاری صادر می گردد.

تصدیق نامه علامت تجاری به مدت 10 سال از تاریخ ارائه اظهارنامه ثبت علامت تجاری اعتبار دارد و حق انحصاری است. شایان ذکر است که این مدت برای نوبت های متعدد قابل تمدید می باشد.

صاحب اختراع در رابطه با اختراع می تواند درخواست نماید تا اختراع ثبت گردد.

سپس گواهینامه ثبت اختراع را اداره مالکیت صنعتی به نام صاحب اختراع صدور می نماید. به این گواهینامه ورق اختراع هم می گویند.

با توجه به اینکه برای چه مدتی صاحب اختراع (5سال تا 20 سال) حق انحصاری استفاده از اختراع از تاریخ تسلیم اظهارنامه ثبت اختراع با او است.

بدون اینکه این مدت قابلیت تمدید شدن را داشته باشد از این جهت که بعد از این مدت هر کسی می تواند از اختراع استفاده کند. شایان ذکر است که علامت تجاری و اختراع باید در سازمان مالکیت معنوی که در تهران قرار دارد به ثبت برسند.

نحوه مراجعه به اداره مالکیت صنعتی

شیوه و روند مراجعه به این اداره به این صورت می باشد که بر اساس مشاوره های تخصصی مخترع مدارک مربوط به ثبت اختراع خود را آماده می نماید. بعد از آن با ارسال نمودن مدارک و تنظیم اظهارنامه الکترونیکی به اداره ثبت اختراع توسط وکیل دادگستری روند و شیوه ثبت اختراع را به پایان می رساند.

در استان تهران اداره ثبت اختراع و اداره مالکیت صنعتی و اداره مالکیت معنوی همگی در یک ساختمان قرار دارند. اداره ثبت اختراع با بخش های مختلفی در زمینه علامت تجاری یا ثبت برند ثبت طرح صنعتی و ثبت اختراع یا ایده مشغول به کار می باشد. در ایران به عنوان تنها مرکز مالکیت صنعتی و معنوی به حساب می آید.

نکته مهمی وجود دارد و آن این است که تحت هیچ شرایطی کارشناسان و مسئولین اداره مالکیت صنعتی و معنوی تهران پاسخگو به صورت حضوری نمی باشند. از طریق سایت رسمی اداره مالکیت صنعتی و معنوی و سامانه روال امور پیگیری می گردد.

برای استفاده از خدمات مالکیت صنعتی با کارشناسان مجتمع ثبتی پایش تماس بگیرید.