ثبت شرکت تک نفره

اگر در خواست ثبت شرکت تک نفره دارید تا انتها با ما همراه باشید. شرکت به عنوان یک عمل حقوقی مبتنی بر قراردادی است که بین شرکاء و موسسین منعقد می شود و آثار ثبت شرکت به موجب شرکت­نامه یا اساسنامه و تصمیمات مجامع عمومی تابع توافق شرکاء و سهامداران است.

نحوه به ثبت رساندن شرکت تک نفره

حکومت قواعد آمره و تبعیت اقلیت از نظر اکثریت باعث گردیده است که عده ­ای از حقوق دانان شرکت تجاری را یک سازمان حقوقی بدانند نه یک قرارداد.

اما، واقعیت این است که نقش اصلی قرارداد و حاکمیت اراده را در حقوق شرکت­ها نمی­ توان نادیده گرفت و دست کم در ماهیت قراردادی تشکیل شرکت تجاری نمی­توان تردید کرد، با اینهمه، تأثیر و حدود قلمرو حاکمیت اراده و قرارداد در شرکت ها متفاوت است؛

ثبت شرکت های تجاری

از استقرای در مواد 135، 123، 122، 119، 108، 102، 142، 147 و 148 قانون تجارت چنین مستفاد می گردد که قانونگذار در «شرکت های شخص» (تضامنی و نسبی و تا حدودی شرکت با مسئولیت محدود) برای اراده­ ی شرکاء اهمیت خاصی قایل شده و اساس روابط حقوقی شرکاء را مبتنی بر شرکت نامه­ای دانسته است که سند قرارداد شرکت و محصول اراده شرکاء است.

در این شرکت­ها، توافق شرکاء و اراده مشترک و جمعی آن­ها از بدو تشکیل شرکت تا انحلال آن اهمیت خود را حفظ می کند و تمام شرکاء در اداره و مشارکت حق یکسانی دارند.

اما، باید توجه داشت که حتی در شرکت های یاد شده نیز قانون گذار مقررات آمره­ای وضع نموده است که رعایت آن از سوی همه­ ی شرکاء الزامی است.

ثبت شرکت های سهامی ( شرکت های سرمایه )

در حالی که در شرکت­های سرمایه (شرکت­های سهامی عام و خاص) شرکت نامه مفهومی ندارد و ذکر کلمه «شریک» و «سهم الشرکه» در این گونه شرکت ها صحیح نیست و هر چند تشکیل شرکت با توافق مؤسسین است، اما اراده سهامداران تأثیر کم­تری در ادامه حیات شرکت دارد.

در واقع این شرکت ها تابع یک سری تشریفات و مقررات قانونی هستند که از سوی قانون گذار برای آن­ها وضع گردیده و سهامداران بایستی در چهارچوب خط مشی تعیین شده عملیات شرکت را به عهده گیرند و رعایت نکردن این گونه مقررات و تشریفات قانونی ممکن است به بطلان شرکت، یا بطلان عملیات و تصمیمات آن منجر شود (ماده 270 ل.ا.ق.ت) و گاه ممکن است موجب مسئولیت کیفری عاملین آن­ها را نیز به دنبال داشته باشد(ماده­ی 240 ل.ا.ق.ت).

در این گونه شرکت ها اغلب سهامداران به دلیل کثرت، یکدیگر را نمی شناسند و هر سهام دار به سهولت می تواند با انتقال سهم خود به دیگری آزادانه از شرکت خارج شود(مواد 39 و 40 ل.ا.ق.ت). هم چنین فوت یا حجر سهامداران شرکت تأثیری در انحلال شرکت ندارد.

تحول مهم دیگری که قراردادی بودن شرکت تجاری را زیر سؤال برده است، امکان تشکیل شرکت با یک نفر است که در حقوق شرکت­های مدرن پذیرفته شده است.

شرکت یک نفره به اشخاص این امکان را می­دهد که با اراده­ی یکجانبه (ایقاع)، بخشی از اموال خود را به مالکیت شخصیت فرضی شرکت در آورند.

این نهاد از دیرباز در حقوق انگلستان و آلمان وجود داشته و در فرانسه نیز از سال 1985 به رسمیت شناخت شده است.

ثبت شرکت تک نفره در حقوق ایران

در حقوق ایران شرکت یک نفره وجود ندارد و اصولاً اساس هر شرکت مدنی و تجاری مبتنی بر توافق و مشارکت است و این امر در مواد مختلف قانون تجارت مورد تصریح قرار گرفته است.

با این همه، حقوق ایران با چنین مفهومی بیگانه نیست: سهام بسیاری از شرکت های دولتی صد در صد متعلق به دولت است؛ بعد از نقل و انتقال سهم­ الشرکه شرکاء به یکدیگر، ممکن است صد در صد سهام به مالکیت یک شخص درآید.

ماده ­ی لایحه ­ی تجارت که کلیات آن به تصویب مجلس رسیده است، تشکیل شرکت با مسئولیت محدود با یک نفر را به رسمیت شناخته است.

طرفداران «نظریه سازمانی» که نقش بیشتری را برای قانونگذار قاعل هستند، نقش اراده و قرارداد را در شرکت تجاری کمرنگ می­ دانند.

اما در هر حال باید توجه داشت که در ابتدا تشکیل شرکت مبتنی بر یک قرارداد است، هر چند که بعداً در طول حیات و فعالیت شرکت نقش اراده و قرارداد کمرنگ­تر می­ شود.

نکته: هر شرکتی که بر اساس قوانین ایران دارای شماره ثبت و شناسه ملی است موظف است هر ساله برای دریافت دفاتر تجاری اقدام نماید.